‘Te lage spaarrentes bij grootbanken’

De Autoriteit Consument & Markt (ACM) vindt dat de grootbanken te lage spaarrentes bieden aan hun klanten. Door een gebrek aan concurrentie kunnen de banken, waaronder ABN AMRO, Rabobank en ING, tarieven afstemmen. De ACM stelt dat dit bewust beleid van de banken is en dat spaarders geld mislopen.

Oorzaken van lage rentes

Grootbanken beweren dat de lage spaarrente het gevolg is van de noodzaak om hun winstmarges te herstellen na enkele magere jaren. Dit was onder andere te wijten aan het monetair beleid van de Europese Centrale Bank (ECB), dat lange tijd een zeer lage of zelfs negatieve beleidsrente hanteerde.

Ondanks de recente verhogingen van de ECB-rente, blijft de spaarrente bij de grootbanken veel lager dan bij kleinere banken. Volgens de ACM zijn hoge operationele kosten, deels veroorzaakt door verplichte witwasonderzoeken, slechts een deel van de verklaring voor de lage rente.

Gebrek aan concurrentie

De ACM concludeert dat de grote drie banken een oligopolie vormen, een situatie waarin een kleine groep aanbieders de markt domineert. Omdat consumenten niet snel overstappen naar andere banken, lukt het kleinere en buitenlandse banken niet om met hogere spaarrentes de grootbanken tot verhogingen te dwingen. Hierdoor blijft de markt gedomineerd door de grootbanken, die vergelijkbare lage spaarrentes hanteren.

Aanbevelingen voor verandering

Om de concurrentie te vergroten, pleit de ACM voor nieuwe bankregels. Banken zouden verplicht moeten worden om klanten beter te informeren over hun spaarrentes in vergelijking met andere banken.

Ook stelt de ACM voor om een overstapservice te ontwikkelen die het klanten makkelijker maakt om hun spaargeld naar een andere bank over te boeken. Daarnaast moet de koppelverkoop van betaal- en spaarrekeningen verboden worden. Hierdoor hoeven klanten geen betaalrekening meer te openen bij het aanschaffen van een spaarproduct.

De rol van de overheid

De ACM geeft aan dat de huidige mededingingsregels onvoldoende zijn om de stilzwijgende afstemming tussen grootbanken te verbieden. Daarom roept de ACM de wetgever op om nieuwe regels in te voeren. Mocht dit niet voldoende zijn, dan sluit de ACM strengere maatregelen niet uit, zoals bijvoorbeeld in Frankrijk, waar de overheid banken verplicht om binnen bepaalde marges te blijven met hun spaarrentes. De ACM benadrukt echter dat de voorkeur uitgaat naar het laten werken van de markt, met eventuele strengere ingrepen als laatste redmiddel.

Door deze maatregelen hoopt de ACM dat Nederlandse spaarders meer gaan ‘shoppen’ voor een betere spaarrente, waardoor de concurrentie in de spaarmarkt toeneemt en de spaarrentes eerlijker worden verdeeld.